Teken aan de wand – J.T. Ellison

Teken aan de wand

Voor het ontmaskeren van de Pretender heeft Taylor Jackson een hoge prijs betaald.  Ze heeft de schotwonde in haar hoofd overleefd, maar zal ze ooit weer de oude worden?  Zal ze haar werk weer kunnen oppakken?  En het allerbelangrijkste: Zal ze ooit weer kunnen praten?

Ze zit gevangen in stilte, en het feit dat ze moet communiceren via notitieblokken en haar laptop valt haar zwaar.  Wanneer Memphis Highsmythe, een oude vriend, haar een verblijf op zijn landgoed in Schotland aanbiedt, besluit ze dan ook te gaan.  Even weg zijn van alles zal haar goed doen, denkt ze…

Aanvankelijk lijkt het erop dat ze tot rust komt, maar na een paar dagen komen de muren op haar af.  De mensen om haar heen durft ze niet te vertrouwen en – nog veel erger – ze heeft het gevoel dat ze wordt omringd door geesten.  Is ze aan het doordraaien?  Of wordt ze daadwerkelijk opgejaagd door iemand … of iets?

In dit zevende deel gaat het hoofdzakelijk over de herstelperiode van Taylor en hoe ze alles ervaart.  Voor mij persoonlijk bracht J.T. Ellison er iets te weinig schwung in.  Het verhaal op zich is niet slecht, verre van… , maar ben de keiharde, moorddadige wereld gewend waarin Taylor normaal in vertoeft en dat was er nu niet.  Taylor wordt mooi tot rust gebracht in een kasteel in Schotland.  In de wereld van Memphis Highsmythe, die nog steeds stapelverliefd is op haar en er opnieuw alles aan doet om haar te veroveren.

In een wereld die zo niet de hare is, begint ze onmiddellijk te worstelen met alles om haar heen.  Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat ook J.T. Ellison ermee worstelt…  Je voelt dat ze alles wil laten ontploffen om er opnieuw een zinderend deel van te maken, maar dat de richting waarin het verhaal zich ontplooid dat niet toelaat.  Dan maar een wraakzuchtig personage erin smijten die het op Taylor heeft gemunt. Vrij snel kwam het gevoel naar boven dat dit personage mijn neus deed krullen, alleen kon ik niet dadelijk ontcijferen wat haar strijdplas was.  Ja, een jaloerse, wraakzuchtige vrouw, die geen enkele vrouw die Memphis charmeert het licht gunt.   Dit had wat mij betreft nog dieper uitgewerkt mogen worden ….  Het bitcherige aspect waarvan ik met mijn boek zou smijten, bleef helaas uit … 🙂

Taylor die vecht tegen haar demonen, angstaanvallen, hallucinaties, migraine en slapeloosheid.  En alles in me roept naar mijn E-reader: “Komaan Taylor !!! Je moet toch doorhebben dat het niet klopt!!!! Word wakker!”    Frustratie ten top … daar bevond ik me … tot de laatste honderd pagina’s eraan kwamen.  Dan beginnen de puzzelstukjes op hun plaats te vallen en komt Taylor langzaam tot het besef dat er iets gruwelijks mis is en bepaalde mensen niet zijn, wie ze beweren te zijn.  Ik denk dan: “Ja, op deze manier kan je nooit nog iemand vertrouwen.”

“Lieve Sam,

In ieders leven komt er een moment dat je oude ik definitief is veranderd.  Je oude ziel is vervangen, overstegen – het is alsof je uit nieuwe klei bent gevormd.  Voor mij is dat moment gekomen.  Ik ben veranderd, en die verandering is onomkeerbaar.

Sam, er is geen twijfel meer mogelijk.  Ik word gek.  De schietpartij achtervolgt me. Jouw gruwelijke verlies, de persoon die ik geworden ben, alles bij elkaar, het wordt me teveel.  Ik weet niet hoelang ik dit nog volhou, gevangen onder glas, afgesneden van iedereen.  Ik ben de weg kwijt.”

Fragment uit mail naar Sam.

Deze laatste honderd pagina’s maken dan ook het mindere eerste deel van het boek ruimschoots goed.  Sam en Baldwin komen Taylor en uiteindelijk ook Memphis te hulp om het moordplan tegen Taylor te verijdelen.  En dan komt J.T. Ellison met de ultieme verrassing als afsluiter. (Die ik hier natuurlijk niet ga onthullen… 😛 )

Mijn conclusie?  Dit deel was best ok, maar minder dan de vorige delen.  Heb er toch altijd wel eentje tussen zitten die me minder bezig houdt in een serie.  Op naar deel acht dus:  “Openbaring.”

Productinfo:

ISBN:       978 94 6199 2963
Uitgeverij: Harlequin Thriller
Genre:      Thriller
Pagina's:   306
Reeks:      Taylor Jackson #7
Beoordeling & Waardering:

Cover:          6.5
Schrijfstijl:   8.5
Spanning:       7.5     
Plot:           8
Originaliteit:  7
Leesplezier:    8

Totaal:         7.58 of 3.79*

 

 

Dodelijke omhelzing – J.T. Ellison

Dodelijke omhelzing

Sinds de Pretender haar pad heeft gekruist, lijdt inspecteur Taylor Jackson aan slapeloze nachten.  Ze heeft geen idee waarom, maar deze psychopathische moordenaar heeft het op haar gemunt.  Hij speelt een spel met haar, waarbij hij de mensen treft die haar dierbaar zijn.  Om haar dichterbij te lokken… tot de val dichtklapt.

Maar Taylor laat niet met zich sollen.  Geen prooi is ze, maar een jager, en ze zal niet rusten voor ze de Pretender, wie hij ook is, persoonlijk heeft uitgeschakeld.

Ondertussen gaan ook de moorden op schijnbaar willekeurige slachtoffers door – en ze worden niet door één dader gepleegd.  Het lijkt of er een wedstrijd aan de gang is: wie is de beste copycat van drie beruchte seriemoordenaars uit het verleden?

Langzaam maar zeker wordt duidelijk wie zich achter het masker van de Pretender schuilhoudt en hij blijkt dichterbij te zijn dan Taylor ooit kon vermoeden…

Na “Dodencel” was ik verschrikkelijk nieuwsgierig naar het vervolg en de jacht op de Pretender, want dat die ging losbarsten is wel overduidelijk.  Dat dit zo’n razendsnel en naar het einde toe exploderend deel ging worden, had ik niet verwacht.  Mijn hart raast nog tegen hoge snelheid verder terwijl ik deze recensie neerschrijf.

In dit deel worden zowel Taylor’s als al haar naaste vrienden en collega’s zenuwen op de korrel genomen.  Alle snaren staan strak gespannen om Taylor in veiligheid te houden terwijl zij er alles aan doet om de Pretender te grazen te nemen.  En naar alle bescheidenheid, ik verwachtte niets minder dan een moordzuchtige Taylor in dit deel 😀

Ooh, wat werd ik op mijn wenken bedient !!  Tot het uiterste gaat Taylor om wraak te nemen op de Pretender, nadat hij Fritz – haar beste vriend en collega – zwaar heeft verminkt en diens vriendin heeft vermoord.  Tijdens hun achtervolging op de Pretender komen ze erachter dat er geheime informatie naar de buitenwereld sijpelt.

Is er een lek binnen hun eigen afdeling of speelt er nog iets anders?

Als dan ook Sam – haar beste vriendin – ontvoerd wordt door de Pretender, en Taylor achter het grootste geheim van Baldwin komt – namelijk dat hij een jaar lang verzwegen heeft, dat hij een zoon heeft bij een andere vrouw – gaat Taylor alleen en zonder dekking achter de Pretender aan?

Wie is de Pretender?  Ik weet het nu en WAUW, wat een geweldige insteker van J.T. Ellison !!!

“Wat was er aan de hand?  Taylor zocht haar geheugen af.  Nog niet al te lang geleden had ze voor het eerst met hem samengewerkt, maar hij liep al maanden rond op de afdeling, op plaatsen delict.  Toegang.  Hij had overal toegang – tot personeelsdossiers, agenda’s, privéadressen…

Allemachtig…”

Is Taylor op tijd om Sam en haar ongeboren kind te redden?  Zet Taylor haar plan door om de Pretender te elimineren, alle gevolgen van dien ten spijt?  Komt Baldwin op tijd om Taylor te redden of te behoeden haar plan uit te voeren?

Ik kan alleen maar zeggen dat deze reeks blijft groeien in al haar facetten.

Productinfo:

ISBN:       978 94 6170 7178
Uitgeverij: Harlequin Thriller
Genre:      Thriller
Pagina's:   315
Reeks:      Taylor Jackson #6
Beoordeling & Waardering:

Cover:          7
Schrijfstijl: 	8.5
Spanning: 	9
Plot: 		8.5
Originaliteit: 	8.5
Leesplezier: 	9

Totaal: 	8.41 of 4.20*

 

Dodencel – J.T. Ellison

Dodencel

Een dode jonge vrouw is met een grote dolk aan een houten pilaar gespietst.  Aan een muur vlak bij het slachtoffer hangt een Picasso waarop hetzelfde tafereel te zien is.  De volgende dag wordt er weer een dode gevonden, en ook bij haar lijk is een bekend schilderij uitgebeeld.

Rechercheur Taylor Jackson heeft inmiddels heel wat gezien en meegemaakt, maar een moordenaar die zijn slachtoffers als kunst gebruikt, is nieuw voor haar.  Als bovendien blijkt dat er in Italië en Engeland soortgelijke moorden zijn gepleegd, besluit ze de hulp in te roepen van haar verloofde, FBI-profiler John Baldwin.

Terwijl ze samen proberen de dader op te sporen stuurt iemand Taylor een persoonlijke boodschap.  De afzender is een seriemoordenaar die zich niet alleen met hun zaak bemoeit, maar die vooral ook geïnteresseerd is in één bepaalde prooi: Taylor Jackson.

Onlangs heb ik me het achtste deel ‘De openbaring’ van de Taylor Jackson reeks aangeschaft.  De hoogste tijd dus om verder te lezen in deze reeks.  Na deel één, twee, drie en vijf (Ja, ik weet het … ben per vergissing met het vijfde deel begonnen hihi), kwam nu dus het vierde deel ‘Dodencel’ op me af met hoge verwachtingen na de vorige delen verslonden te hebben.

Zoals steeds vertelt J.T. Ellison het verhaal voornamelijk vanuit het oogpunt van Taylor. Met haar vlotte schrijfstijl zat ik dus weer onmiddellijk zonder enig probleem terug in het verhaal.  Taylor’s wereld wordt er niet gemakkelijker op.  Gedegradeerd, haar team uit elkaar gehaald, een seriemoordenaar – The Pretender – die haar nog steeds blijft uitdagen en Baldwin, haar grote liefde.  Ze moet er allemaal even van bekomen.  Taylor wil namelijk haar oude functie terug, ze wil terug in haar eer hersteld worden.  Maar dan zal ze dus even volgens het boekje en binnen de lijntjes moet werken. Hetgeen haar echt niet gemakkelijk valt.  Veel tijd krijgt ze echter niet, want er dient zich alweer een moordenaar met een luguber trekje aan.  Samen met haar nieuwe partner McKenzie – die nog groen achter zijn oren is – en Baldwin gaat ze achter de moordenaar aan.  Het duurt niet lang of ze komen een internationale connectie op het spoor.  Verscheidene moorden in Londen en Florence, moorden met bizarre gelijkenissen in Nashville.  Is de moordenaar iemand die pendelt tussen Europa en Amerika???

En dan voel je het komen…  The Pretender laat van zich horen.  Hij neemt contact op met Taylor om haar te laten weten dat hij het niet is.  En van elke vezel in mijn lijf ging de gevoelssnaar naar overdrive!  Van hoe dichtbij volgt hij Taylor om te weten waar ze mee bezig is? Ondertussen gaat Baldwin aan de slag met de Europese connectie en haalt de Engelse rechercheur Mr. Highsmythe naar Amerika om hen te helpen.  Wat mij betreft een geweldig irritante man die smoorverliefd wordt op Taylor en geen enkele kans onbenut laat om dat aan haar duidelijk te maken.  Is Taylor sterk genoeg om aan hem te weerstaan?  Is haar liefde voor Baldwin sterk genoeg?

Ja.  Dit boek vuurt continu nieuwe ontwikkelingen op je af, waardoor je je geen moment verveelt, om van de ontknoping nog maar te zwijgen….  om op het puntje van je stoel of zetel te gaan zitten.  En The Pretender … ik hoor het jullie al denken … voor de nieuwsgierige zielen onder jullie …  daar is Taylor nog niet klaar mee !!

Productinfo:

ISBN:         9789461702999
Uitgeverij:   Harlequin Thriller
Genre:        Thriller
Pagina's:     325
Reeks:        Taylor Jackson #4
Beoordeling & Waardering:

Cover:           7
Schrijfstijl:    8.5
Spanning:        8.5
Plot:            9
Originaliteit:   8
Leesplezier:     9

Totaal:          8.33 of 4.16*

 

Rusteloze Zielen – Amanda Stevens

Rusteloze zielen

Memento Mori… Amelia Gray, restaurator van oude begraafplaatsen, hoopt dat ze tijdens een klus op Seven Gates Cementery rustig kan herstellen van een gebroken hart. Dat kan ze echter wel vergeten, want door haar bijzondere gave komt ze erachter dat er een jonge vrouw begraven ligt in een zogenaamd lijkenkluis, die vroeger gebruikt werd om grafschendingen tegen te gaan. Algauw is duidelijk dat de vrouw vermoord is, maar waarom en door wie? Het liefstrand zou Amelia zich nergens mee bemoeien, maar dat is onmogelijk, want zij is de enige die het mysterie kan ontrafelen. Gelukkig krijgt ze hulp van de knappe eigenzinnige rechercheur Lucien Kendrick – eindelijk eens iemand die niet sceptisch staat tegenover haar bovenatuurlijke gave. Maar kan ze hem echt wel vertrouwen? Ze heeft namelijk het gevoel dat duistere krachten haar gedachten manipuleren…

Dit vijfde deel van “The Graveyard Queen Series” is er weer boenk op. Amanda Stevens gebruikt opnieuw hetzelfde concept als bij de vorige delen. Alleen zijn Amelia en Devlin uit elkaar. Amelia geeft nog steeds geen vrede met de breuk en stort zich vol overgave op een nieuwe restauratie. Wederom vindt ze een vermoord persoon die in heel verdachte omstandigheden is omgebracht, en wordt ze opnieuw tegen wil en dank meegesleurd in het moordonderzoek. Ze komt in contact met Kendrick, de rechercheur die de leiding heeft over het onderzoek en ze voelt zich ongewoon aangetrokken tot hem, ondanks haar blijvende liefde voor Devlin.  Maar moet ze haar voorgevoel niet vertrouwen? Is Kendrick wel wie hij beweert te zijn? Gaandeweg doorheen het verhaal ontdekt Amelia allerlei weetjes uit het verleden, zowel over zichzelf als over het dorp waar ze tijdelijk verblijft en gaat te rade bij haar onvoorwaardelijke steun en toeverlaat, Dr. Shaw. Hij helpt haar om haar bekommernissen een plaats te geven en ondersteunt haar in de zoektocht naar de ware toedracht van de moord. Ze komen samen tot de ontdekking dat er nog andere sinistere genootschappen zijn buiten de Order of The Coffin and The Claw, namelijk The Eternal Brotherhood Of Ressurectionists en de Conge. De Conge vecht tegen alles en iedereen wat maar iets met het bovennatuurlijke te maken heeft, terwijl de brotherhood alles in het wer stellen om via geestoverdracht het eeuwige leven te bereiken. De uiteindelijk vraag die je je gaat stellen is: Wat heeft Amelia daar mee te maken? Wat is haar uiteindelijke lot? Wie wil haar gebruiken en voor welk doel? Overleeft ze of zet ze een volgende stap in haar uiteindelijke levensbestemming? En waarom heeft Devlin haar uiteindelijk verlaten? Is hij voor of tegen haar?

Tu es un doux guerrier. Non?

Un gardien feroce.

Nous sommes semblables, toi et moi.

Nous portons les cicatrices de nos defaites aussi fieremont.

Que nous celebrons nos victoires. “

Amanda Stevens levert hier weer een knap staaltje literaire thriller af, die je constant doet twijfelen aan alles en iedereen en waar je werkelijk tot de laatste pagina’s moet lezen om te weten te komen hoe de vork in de steel zit. Het verhaal pikt feilloos op waar het vierde deel geëindigd is en laat je niet meer los tot het einde. Deze serie blijft voor mij naar meer smaken. Hopelijk komt het zesde deel snel uit in deel Nederlandstalige vertaling.

Amanda Stevens groeide op in deelen Ozarks, een gebied dat bekendstaat om zijn meren, bergen en – wat voor haar ontwikkeling veel belangrijker bleek – een sterke hang naar folklore en bijgeloof.  Nadat Amanda in de jaren tachtig tot de conclusie was gekomen dat een carrière bij de Amerikaanse belastingdienst toch niet helemaal was wat ze in gedachten hadden,  ging ze Engelse taal- en letterkunde studeren aan de universiteit van Houston. Niet lang daarna verscheen haar eerste boek. Vele boeken en jaren later, en op zoek naar een nieuw project, las Amanda iets over een zeldzaam beroep: het restaureren van oude begraafplaatsen. Dit trok onmiddellijk haar aandacht, en gecombineerd met haar voorliefde voor thrillers en spookverhalen was het fundament voor de Dodenrijk serie snel gelegd.

Productinfo:

ISBN E-book:   978 94 025 2851 0
Pagina's :     299
Serie:         De Dodenrijk Serie (The Graveyard Queen)
Uitgeverij:    Harlequin
Oorspronkelijke titel:  The Sinner
Vertaling:     Karin De Haas
Prijs E-book:  €5,99
Beoordeling:

Cover:            7,5
Schrijfstijl:     8
Spanning:         8,5
Plot:             9
Originaliteit :   7
Leesplezier:      8

Totaal:           8 of 4*

Pluk een roos – M.J. Arlidge

Pluk een roos

Een jonge vrouw wordt wakker in een koude, donkere kelder. Ze heeft geen idee hoe ze daar terecht is gekomen, of door wie ze is ontvoerd. En dat is pas het begin van haar nachtmerrie.

In de buurt wordt het lichaam van een andere jonge vrouw gevonden. Ze is nooit opgegeven als vermist, en haar familie heeft zelfs gewoon sms’jes van haar ontvangen. Iemand heeft zich de afgelopen tijd voor haar uitgegeven.

Inspecteur Helen Grace weet dat ze de dader zo snel mogelijk moet vinden. Die is niet alleen gestoord, maar ook slim en vindingrijk. Maar zodra Helen probeert uit te vinden wat de motivatie van de moordenaar is, start een bijna onmogelijke race tegen de klok…

In dit derde deel blijft M.J. Arlidge trouw aan zijn concept.  Hij vertelt het verhaal van Helen en haar team in korte hoofdstukken waardoor de vaart in het verhaal gehouden word, alleen vind ik het soms ook weer jammer dat hij sommige verhaallijnen niet verder uitdiept ….  wat is dat tussen Helen en Jake???  Drie delen in welles nietes soort van relatie ??  M.J. Make up your mind please … of je diept deze verhaallijn verder uit of niet, maar dat aantrekken en afstoten tussen die twee begint me lichtjes te irriteren na drie delen… om nog maar te zwijgen van de vete tussen Helen en Ceri Harwood…  Nadat dat personage van Ceri me zo mateloos irriteerde en het bloed onder mijn nagels haalde (love it) in het tweede deel, deed ze me in dit deel helemaal niets …. haar karakter word plots zo afgevlakt neergezet,  waar was die bitchy attitude van Ceri??? Nope… ook hier sla je de bal mis …  maar goed dat de hoofdlijn – met name de ontvoering van Ruby – nog enigszins goed neergezet is.   Hier heeft hij me dan een paar keer doen denken “Hmmm, zou het kunnen??” en telkens als je verder in het verhaal komt, krijg je het “Huh??? Wauw, die had ik nu niet zien komen!!!” gevoel.  Om dan op het einde helemaal te denken “Verd … en ik maar denken dat het een ex-lief was, wat hem triggerde.  Oh boy, was ik mis”.

En waarvan de titel “Pluk een roos” komt ….  die moet iemand me toch eens uitleggen??  Originele titel is “The Doll’s House” of “Het poppenhuis.” Waarom dan vertaling geven naar Pluk een roos?  Zelfs na het lezen van dit boek, kan ik de link met titel nog steeds niet leggen…  maar het zal waarschijnlijk aan mezelf liggen.

Vond ik dit boek goed?  Ja, tuurlijk… leest vlot en zonder al te veel te moeten nadenken.  Was het super?  Nee, het kan niet tippen aan een Karin Slaughter of Karen Rose.  Zij diepen hun personages en verhaallijnen veel meer uit… maar uiteindelijk moet het ook niet elke keer een 4+ sterren boek zijn om een leuke tijd met een boek te hebben.

Ga ik het vierde deel ‘Klikspaan’ lezen?  Absoluut… ben benieuwd wat er verder in het leven van Helen en haar team gaat gebeuren.

Waardering en Beoordeling:

Cover:		8
Schrijfstijl:	8
Spanning:	8
Plot:		7.5
Originaliteit:	7
Leesplezier:	8

Totaal:		7.75 of 3.87*

 

 

Ragdoll – Daniel Cole

Ragdoll

Een lichaam van zes verschillende aan elkaar genaaide lichaamsdelen wordt in het appartement tegenover dat van rechercheur Wolf gevonden. Wie heeft deze gruwelijke lappenpop gecreëerd?

Terwijl Wolf samen met zijn collega’s Baxter en Edmunds achter de identiteiten van de zes slachtoffers probeert te komen, krijgt Wolfs ex-vrouw een lijst toegestuurd met zes namen en de zes data waarop deze mensen zullen worden vermoord. En Wolfs naam staat erop, als laatste. De Lappenpopmoordenaar heeft het vonnis bepaald. Wolf zal sterven op 14 juli. Zullen de rechercheurs Wolfs leven kunnen redden?

Daniel Cole heeft me verbaasd.  Wat een goed debuut.

Ik ben een paar keer van mijn stoel gevallen.  De auteur weet heel goed om het verhaal onverwachts in een bepaalde richting te duwen.  Ik denk dat ik elke personage heb verdacht van de moordenaar te zijn en telkens was ik mis tot ik helemaal met open mond het eindplot las.   Je moet er maar opkomen om dat personage de opdrachtgever te laten zijn…

Het verhaal wordt voornamelijk verteld vanuit het oogpunt van Wolf en zijn ervaringen. Stukje bij beetje laat Daniel Cole je toe in de wereld van Wolf en zijn karakter.  Wat op zijn zachts gezegd speciaal benoemd kan worden.  Er zit een goede flow in het boek waardoor er hoegenaamd geen sleur in het verhaal komt.  Ook de andere personages zijn goed uitgewerkt met elk hun persoonlijke problemen en drijfveren, waardoor de auteur de nodige spanning en bij sommige achterdocht creëert.  Hij laat elke emotie wel de revue passeren.

Wat mij betreft een voortreffelijk debuut van Daniel Cole.  Ik hoop op een volgend boek.

Beoordeling & Waardering:

Cover:              8
Schrijfstijl:       9
Spanning:           8.5
Plot:               9.5
Originaliteit:      9
Leesplezier:        9

Totaal:             8.83 of 4.41 *

In het donker – Karen Rose

In het donker Karen Rose

 

In dit tweede deel van de Cincinnati reeks neemt Karen Rose je opnieuw mee in het leven van Scarlett Bishop.

Het recht zegeviert niet altijd, want rechercheur Scarlett Bishop heeft talloze bad guys door de mazen van het net zien glippen en hun straf zien ontlopen. Tot nu toe heeft ze haar wraakgevoelens kunnen beteugelen, maar nu wordt die zelfbeheersing danig op de proef gesteld. Journalist Marcus O’Bannion zet zich in voor slachtoffers en hun rechten. Hij gelooft dat hij inmiddels alles gezien heeft op het gebied van zieke geesten en verdorvenheid, maar dan raakt hij betrokken bij het onderzoek naar de moord op een jonge vrouw die ooit zijn hulp zocht. Het onderzoek leidt Scarlett en Marcus naar een omvangrijk netwerk van mensenhandel. Scarlett en Marcus moeten zich inlaten met meedogenloze figuren en zullen ze hun eigen grenzen moeten overtreden. Als ze tenminste levend uit handen van de bende weten te blijven…

Als grote fan van Karen Rose kan ik alleen maar zeggen dat ze wat mij betreft een knalprestatie neerzet met dit boek.  Opnieuw steekt ze de verhaallijnen op een geniale manier in elkaar waardoor je werkelijk meegezogen word in het leven van Scarlett en Marcus.  Hoe ze allebei worstelen met hun verleden, maar ook met de gevoelens die ze hebben voor elkaar.  En zoals het bij een Karen Rose boek hoort te zijn, spatten de vonken er uiteindelijk vanaf.  I love it !!!  Je krijgt hier dus een heel gezonde dosis spanning van de hoogste plank afgewisselend met de nodige romantiek en sparkle 🙂

Ik kan enkel zeggen: “Laat dat volgende deel maar komen Karen.”

Beoordeling & Waardering:

Cover:	        8
Schrijfstijl:	9
Spanning:	9
Plot:	        9.5
Originaliteit:	9
Leesplezier:	9

Totaal:	8.91 of 4.45 *