Het woud van Emberwilde

wp-1489848520541.jpg

Uitgeverij:	 Voorhoeve
Gepubliceerd:	 28/02/2017
ISBN E-book: 	 978 90 297 2527 9
ISBN paperback:  978 90 297 2526 2
Pagina's : 	 345

In het woud van Emberwilde laat Sarah Ladd in deze historische roman je kennismaken met Isabel.  Zij is als klein meisje terechtgekomen in Fellsworth School en is er nu lerares. Fellsworth is een school met strenge regels waartegen ze zich altijd verzet heeft.  Tegen beter weten in probeert Isabel toch een aangename plek te creëren voor haar en haar leerlingen, waaronder haar zusje Lizzie.  Maar dan arriveert er een vreemdeling met nieuws wat Isabel’s wereld op haar grondvesten doet daveren.  Van het ene moment op het andere moet Isabel en haar zusje de school verlaten en ontdekt ze dat ze van een arm meisje met weinig toekomstperspectief, eigenlijk lid is van een vooraanstaande rijke familie en die haar een thuis willen geven.  Uiteraard heeft dit verstrekkende gevolgen voor haar en haar zusje. Desondanks verhuisd ze toch naar Emberwilde in hoop op een betere toekomst.

Emberwilde is een landgoed met een mysterieus bos, omgeven door folklore en onheilspellende geruchten.  Het duurt niet lang of twee heren dingen naar haar hand.  Bradford, een vertrouweling van haar tante en Colin, de vertrouweling van haar oom.  Een bittere strijd om haar hand barst los en als haar tante zich dan ook nog moeit (lees: zo goed als verplicht onder dreigementen),  voel je het verschil van beleving tussen Isabel en haar tante (die in mijn ogen dan ook een echte middeleeuwse feeks is).  Terwijl Colin en Bradford elkaar het leven een beetje zuur maken en elkaar proberen te overtroeven op allerlei vlakken, gaat Isabel op zoek naar de waarheid over haar verleden, want ze vermoed meer en meer dat niemand volkomen eerlijk tegen haar is en voelt dat ze de inzet is van de familierijkdommen.

Komt ze op tijd achter de waarheid?  Wie kan ze uiteindelijk vertrouwen?  Aan wie geeft ze haar hart?  Zijn haar tante en oom wel diegene diegene die ze zeggen te zijn?

Zelf lees ik zelden roman’s maar dit boek heeft me toch weten te prikkelen en mijn aandacht vast te houden.  Sarah Ladd heeft ervoor gezorgd dat er niet alleen romantiek in het boek zit maar ook een goede verhaallijn verweven is die de nodige spanning met zich mee brengt. Niet ala thrillerproporties,  maar genoeg om telkens te willen verder lezen.  Who’s the vilain and who’s the good guy.😊

Dit boek heeft van mij dan ook een heel mooie score van 3,75* gehaald.

De tweede dochter – Jodi Picoult

de-tweede-dochter
Titel:		De tweede dochter
Auteur:		Jodi Picoult
ISBN:		9789044347883
Uitgever:	House of books - 2004
Pagina's:	399
Start:		27/01/17	
Einde:		31/01/17

Flaptekst:

Anna is kerngezond, maar heeft voor haar dertiende al talloze operaties, transfusies en andere medische behandelingen ondergaan om de leukemie van haar oudere zus Kate te bestrijden.  Anna is verwekt om haar zus te redden, een rol waar ze nooit vraagtekens bij heeft gezet… tot nu toe.  Zoals de meeste tieners begint Anna zich af te vragen wie ze is.  Ze heeft er genoeg van om altijd in één adem met haar zus te worden genoemd.  Dan neemt Anna een onvoorstelbare beslissing die haar familie verscheurt en fatale gevolgen kan hebben voor de zus van wie ze houdt…

Mijn mening:

Het eerste boek van Jodi Picoult die ik gelezen heb.  Deze ben ik onbevooroordeeld begonnen op aanraden van enkele leesvrienden… ik zat met een dilemma “Wat nu lezen?”  Heb zoveel leuke boeken liggen dat ik twee boeken die ik graag wil lezen op Facebook in een aantal groepen heb gegooid met de vraag “Welke van de twee zouden jullie lezen?” en ik moet toegeven, drie vierde van de leden gaven allemaal De tweede Dochter aan als “Sientje, deze moet je zeker lezen.  Zo een goed boek.”

Nou, wat waren die leden mis…  Dit boek is niet goed!  Dit boek is niet goed voor mijn emotionele toestand!!!  Dit boek is in overtreffende trap het beste boek dat ik ooit gelezen heb!!!!   Ik heb er geen woorden meer voor.  Dit is een roman die mij in een emotionele rollercoaster heeft gezet die met geen pen te beschrijven is.  Heb van alles gevoeld die vier dagen dat ik mijn neus in dit boek stopte.  Woede, verbijstering, hoop, wanhoop, geluk, verdriet, haat, onmacht, eenzaamheid, egoïsme, niet opgeven tot het absurde toe. Voorheen stond De boekendief op mijn nr 1 aller tijden, maar De Tweede Dochter stoot deze met gemak van de eerste plaats.  En zo verdiend !!! 4 dagen heb ik gelezen en 4 nachten alles in replay in mijn dromen herbeleefd.  Op het einde heb ik de kleenexen moeten bovenhalen, want dat einde had ik absoluut niet zien aankomen.  Ik was me echt aan het voorbereiden op het overlijden van Kate, want ik had het gevoel dat dat de uitkomst zou zijn na al die drama’s in de familie…. ooh boy … heb ik een hamer tegen mijn verstand gekregen.  24 uur later en ben nog steeds aan het bekomen… en de vraag blijft door mijn hoofd gaan… WAAROM ANNA !!!!!  Tuurlijk is het net datgeen wat het boek zo mooi maakt, maar toch, WAAROM ANNA !!!  Ik begon echt Anna een plaats in mijn literaire hart te geven …

Onmiddellijk krijgt Campbell mij in de gaten. ‘Waar is Anna?’ vraagt hij.   Ik geef geen antwoord, want wat kan ik verdomme zeggen.  En meer heeft hij niet nodig om te begrijpen wat er aan de hand is. ‘Goeie genade,’ fluistert hij. ‘Mijn hemel, nee.’

Voor diegene die het boek nog niet gelezen hebben, en als deze nog op je boekenplank ligt.  Laat dit je volgende boek zijn, maar wees gewaarschuwd…  Dit boek kruipt tot in de ziel van jezelf, kruipt waar het niet gaan kan en doet je meermaals denken: “Wat zou ik doen?  Zou ik Anna’s weg bewandelen?  Is het allemaal wel ethisch verantwoord wat men Anna aandoet?  Maar aan de andere kant als je je in de schoenen van de ouders plaatst… Zou je ook niet vechten met alles wat je ter beschikking hebt om je kind het leven te redden …  ook al kost het je misschien alles wat je hebt?  Hoever kan je je ene kind pushen en/of dwingen in het redden van je andere kind?  Heeft een kind van 13 jaar het recht om te zeggen “Stop! Dit wil ik niet meer!”  Oh wat heb ik meegevoeld met Anna en ik durf echt wel zeggen dat ik Anna bewonderde in haar moed om tegen haar ouders in te gaan, ondanks ze hen en haar zus doodgraag ziet.  Meermaals heb ik me kapot geërgerd aan Sara, de mama van Anna … op een bepaald ogenblik lijkt het mij logisch dat je de situatie zoals ze is gaat aanvaarden, hoe moeilijk het ook is… maar dan nog zeggen dat je moet ???  En je kind een schuldgevoel aanpraten???  Ben je dan goed bezig als moeder??? Maar aan de andere kant snap ik het ook… Ze vecht met elke vezel die ze in haar heeft om haar gezin compleet te houden ook al kost het haar bijna haar gezin.

‘Ging Anna ermee akkoord dat u toestand dat er een naald in haar elleboog werd gestoken?’

‘Zij was vijf jaar,’ antwoordde Sara.
‘Hebt u aan haar gevraagd of er een naald in haar arm mocht worden gestoken?’

‘Ik heb aan haar gevraagd of ze haar zusje wilde helpen.’
‘Is het waar daar iemand haar fysiek in toom moest houden om ervoor te zorgen dat het bloed daadwerkelijk via haar arm kon worden afgenomen?’
Sara kijkt Anna aan en doet haar ogen dicht. ‘Ja.’
‘Noemt u dat vrijwillige medewerking, mevrouw Fitzgerald?’

De verhaallijnen worden zo reëel geschreven dat ik er waarachtig kippenvel aan overhoud.  De papa die opkomt voor zijn dochter Anna, maar dan ook weer terug krabbelt op een heel cruciaal moment.  De relatie van Jess – Anna’s en Kate’s broer – met zijn ouders en zijn schreeuw om hun aandacht … die pyromaanverhaallijn wat ze hem gegeven hebben …  De lijdensweg die Kate ondergaat.  Wat vind zij hier allemaal van?  Wil zij zo verder? In hoeverre moet je accepteren dat je moeder je de ene na de andere behandeling oplegt??

Zoals je leest, brengt dit boek mee dat je jezelf een heleboel vragen gaat stellen over hoe zou jezelf reageren als je in die situatie zit, hetzij als ouders, hetzij als kind…

Over de auteur:

jodi-picoultJodi Picoult is de auteur van bestsellers als Het verdwenen meisje en Negentien minuten.   Haar roman De tweede dochter werd prachtig verfilm met Cameron Diaz en Abigail Breslin (My Sister’s Keeper).  Verder verschenen van haar o.a. De bekering, De andere zoon en Het tere kind.

Picoult woont met haar gezin in New Hampshire, Verenigde Staten.

 

Haar verschenen boeken:

Het verdwenen meisje
De tiende cirkel
De kleine getuige
Negentien minuten
De bekering
Het tere kind
Een goede moeder
Voor de wolven
De verhalenvertelster
De andere zoon
Zoals de wind waait
De ultieme belofte
De tweede dochter
Het verbond
Waardering en Beoordeling:

Schrijfstijl:	5
Cover:		5
Psychologie:	5
Plot:		5
Leesplezier:	5

Eindtotaal:	5