Trifla – Sterre Carron

triflaTitel: 	Trifla
Auteur:	Sterre Carron
Uitg.:	Witsand - 20/05/2015
ISBN:	9789492011244
Reeks:	Rani Diaz #04
Pagina:	384
Taal:	Nederlands
Start:	09/10/16
Einde:	12/10/16

Flaptekst:

Op een zomeravond gaat Marie Teugels joggen met haar hond.  Even later komt de hond alleen terug naar huis, maar waar is Marie?

Hoofdinspecteur Rani Diaz, net terug aan het werk na haar bevallingsverlof, wordt met haar team belast met deze verdwijningszaak.  Er is geen enkel aanknopingspunt, geen enkele tip of bruikbaar spoor.  De temperamentvolle hoofdinspecteur moordzaken tast volledig in het duister…

Twee maanden later verdwijnt een tweede vrouw, de onderwijzeres Zieta Hofman, kort nadat zij de school heeft verlaten.

Er sluipt toch niet weer een monster rond zeker, die jonge vrouwen kidnapt ‘voor eigen plezier’?  De verdwijningen zorgen voor een collectieve psychose.  Kan er dan niemand instaan voor onze veiligheid?  Houdt het hiermee op of verdwijnen er nog mensen?

Zal Rani niet ten onder gaan aan de immense druk?  En hoe redt ze zich wanneer ze ook nog een vriend verliest?  Rani beseft dat ze dringend haar onderzoeksterrein moet verleggen, maar hoe precies?

Cover:

Tot nu toe is deze cover voor mij de mooiste.  Het deed me echt afvragen waaraan de vrouw op de cover dacht.  Is het droefheid of gelatenheid of misschien onmacht? Je kan er vele emoties in ontdekken.

Mijn mening:

Na Matsya ben ik onmiddellijk in het volgende deel begonnen.  Ik was zo ontzettend nieuwsgierig naar het verdere verloop van Rani’s leven.  De zwangerschap, haar liefde voor Frederik, Romy en Céline.  Zou haar ongeboren kindje een meisje of jongen zijn?  Hoe zou ze het nieuwe moederschap combineren met haar veeleisende job?

Op deze vragen kreeg ik dus in de eerste hoofdstukken al antwoorden.  Het werd een meisje, Rune genaamd.  Mooie naam vind ik persoonlijk ook.

Frederik legde de boreling even tegen haar aan, nam haar hand en liet die langs het kleine hoofdje glijden.
  ‘Een belangrijke vraag, lieverd.’
  Rani kneep haar ogen tot spleetjes en observeerde haar dochtertje.
  ‘Wat zal het worden?’ vroeg Frederik. ‘Sanyu of Rune?’
  ‘Rune,’ zei Rani zwakjes. ‘De drie R’s. Rani, Romy en Rune. Ze is onze Rune.”
Fragment uit Hoofdstuk 5

 

Maar algauw krijgt Rani dus opnieuw een moeilijke zaak op haar tafel gelegd door haar chef.  De verdwijning van Marie met zo goed als geen enkel spoor in de zaak.

Samen met Simons en haar team zet ze een moeilijke zoektocht naar de verdwijning op touw om telkens tegen de spreekwoordelijke muur op te lopen.  Gaandeweg door het verhaal voel je dat Rani meer en meer gefrustreerd word door de weinige vooruitgang die ze maakt in het onderzoek.  Zelf heb ik ondervonden dat ik mee die frustratie gevoeld heb en dikwijls mijn boek even heb moeten toedoen om te bekomen.

Dit boek sleurt je mee door alle emoties die Rani ondergaat van stress, tot wanhoop, frustratie en woede, waaruit haar temperament ten volle naar boven komt (soms herken ik me er zelf in, weet niet of dat zo positief is  :D), maar ook in het verdriet om het verlies van haar beste vriend en ex-collega Nand.  Waarom heeft hij zelfmoord gepleegd?  Wat zit erachter?  Waarom mag ze van haar chef zich niet verdiepen in zijn zelfmoord, waar Rani serieuze vraagtekens bij zet?

“Het enige wat je wilt, is dat die pijn verdwijnt, hè, Nand, en ik beloof je dat ik Jefke zal vinden. Zo waar als mijn naam Rani Diaz is, zal ik jouw zoontje vinden en dan…”

“Verdomde klootzak, hoe kon je? Je wist dat je steeds bij mij terechtkon. Of niet soms? Egoïstische hufter. En Jefke… Jefke… Verdomme…”

Fragment uit Hoofdstuk 39

Tijdens het verhaal ontdek je dat Rani er eigenlijk 3 voorname verdachten op na houdt.  Olaf, Patrick en John De Luster, maar wat is de link tussen deze drie personen.  Is haar vermoeden correct?  Moet ze haar instinct volgen?  En wat is de rol van Rani’s chef in dit alles, want Rani beseft dat of hij niet de hele waarheid verteld tegen haar of dat hij bewust bepaalde zaken achterhoudt, waardoor zij niet verder komt in het onderzoek.  In ieder geval bevordert het de al redelijk gespannen relatie met haar chef niet.

Naarmate je verder in het verhaal komt, vallen geleidelijk aan stukjes van de puzzel samen en krijg je een eindplot om vingers en duimen bij af te likken.  Mijn tenen hebben er zelfs van gekruld.  En opnieuw was ik helemaal verbaasd en verrast over wie eigenlijk de ontvoerder was, en welke rol Nand, Olaf en Patrick in alles gespeeld hadden.

Ik ga het echt moeten toegeven aan de wereld, ik ben een harde fan van Sterre Carron geworden.  Er is in ons landje nog geen enkele auteur geweest die me zo bij de keel gegrepen heeft vanaf die eerste pagina’s en waarvan ik werkelijk afkickverschijnselen krijg als die laatste pagina omgeslagen is.  Telkens opnieuw moet ik bekomen nadat ik haar verhalen gelezen heb.  Dit belooft alleen maar meer voor de toekomstige boeken Indigo, Indra en Gotcha, die nog in mijn boekenkast staan te wachten om gelezen te worden.

Over de auteur:

Sterre Carron is woonachtig in België waar zij tropische geneeskunde aan het Instituut voor Tropische Geneeskunde te Antwerpen studeerde. Zij werkte gedurende enkele jaren in Rwanda en Zaïre voor Artsen zonder Grenzen. De auteur heeft belangstelling voor forensische geneeskunde en is gespecialiseerd in oosterse spiritualiteit.

Waardering en beoordeling:

Schrijfstijl: 	5
Plot: 		5
Originaliteit: 	5
Leesplezier: 	5
Spanning: 	5
Cover: 		5

Eindtotaal: 	5

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s